CU, CD i inne zapalne choroby jelit
Forum otwarte dla wszystkich chorych na nieswoiste zapalenia jelit,
dla ich rodziców, partnerów i osób zainteresowanych.
 
 Ogłoszenie 

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: majka83
23-10-2013
Clostridium difficile
Autor Wiadomość
tata pirata 
Specjalista ds. nowości w medycynie


Pomógł: 2 razy
Dołączył: 17 Mar 2007
Posty: 212
Miasto: Zielona Góra
Wysłany: 21-11-2007   Clostridium difficile

Witam
podaję omówienie tekstu na temat jednego z zakażeń szpitalnych
http://www.dccv.de/aktuel...article/1309/1/
http://gut.bmj.com/cgi/co...t.2007.128231v1

"Bakteria Clostridium difficile jest szczególnie niebezpieczna dla pacjentów chorych na NZJ.
U pacjentów tych ryzyko zakażenia bakterią jest nie tylko większe, a infekcja przebiega również ciężej. Wniosek ten jest wynikiem analizy danych przeprowadzonych w USA.
Clostridium difficile jest bakterią, której toksyny mogą, w pewnych warunkach, wywołać zagrażające życiu biegunki. C. difficile jest jednym z najczęściej wystepujących zakażeń szpitalnych.
W opublikownym studium grupa naukowców przeanalizowała dane największych baz danych- „Healthcare Cost and Utilisation Project (HCUP) i Nationwide Inpatient Sample (NIS)“, o pobytach pacjentów w szpitalach. Wzięto pod uwagę 2.804 pacjentów chorych na NZJ zakażonych równocześnie Clostridium difficile, których porównano z 44.400 pacjentami zakażonych tylko C. difficile, lub z 77.366 pacjentami chorych tylko na NZJ.
Okazało się, że odsetek zgonów pacjentów NZJ + C.difficile przebywających w szpitalu wyniósł 4,2% i był wyższy od pacjentów „tylko C.difficile” – 3,7% oraz znacząco wyższy od pacjentów „tylko NZJ” – 0,5%. Poza tym u grupy pacjentów podwójnie chorych, średnia długość pobytu w szpitalu, liczba przeprowadzonych badań endoskopowych, konieczność odżywiania paraenteralnego oraz koszty leczenia były wyższe niż w pozostałych dwóch grupach.
Szczegółowa analiza wykazała ponadto, że w grupie podwójnie chorych liczba pacjentów CU wynosiła 1.843, a tylko 961 CD. Również odsetek zgonów i badań endeskopowych był wśród pacjentów CU znacząco wyższy niż u pacjentów CD. Z powodu braku odpowiednich informacji naukowcy nie mogli niestety ocenić wpływu aktywności choroby oraz branych lekarstw na przebieg zakażenia.
Wykazali jednakże, że liczba pacjentów NZJ zakażonych C. difficile podczas pobytu w szpitalu, znacznie wzrosła w okresie 1998 – 2004, co oznacza, że ta infekcja częściej wystepuje. Wnioskują oni o to by personel szpitalny był bardziej świadomy ryzyka infekcji C. difficile u pacjentów NZJ, po to by pacjentów tych zbadać pod kątem C.difficile oraz odpowiednio wcześnie móc rozpocząć leczenie zakażenia
 
 
misiek1 
Moderator


Pomógł: 8 razy
Wiek: 36
Dołączył: 09 Gru 2006
Posty: 860
Miasto: Zielona Góra
Wysłany: 21-11-2007   


Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" - Jane E. Brody

Mark Shulman z Woodstock w stanie Nowy Jork miał poważny problem medyczny: guz na szyi. Choć biopsja wykazała, że zmiana jest łagodna, guz wciąż rósł i musiał być usunięty chirurgicznie w znieczuleniu ogólnym.




Ale dla Shulmana ciężka próba nastąpiła dopiero po wyjściu ze szpitala. Lekarze uważali, że niezwykły rozrost mógł zostać spowodowany przez infekcję. Podali więc pacjentowi duże dawki antybiotyków. Rana na szyi goiła się znakomicie, ale prawdziwe kłopoty dopiero się zaczynały.
W ciągu tygodnia dostał biegunki – nie zwyczajnej, jak po infekcji wirusem jelitowym czy po zjedzeniu zepsutej żywności, ale nieustępującego rozwolnienia z silnymi skurczami - przez wiele dni nie wychodził z sypialni i toalety.




Wkrótce tracił więcej wody, niż mógł wypić. Trafił więc na izbę przyjęć. Tu wkrótce zidentyfikowano przyczynę jego problemów - Clostridium difficile – bakterię tworzącą przetrwalniki i wytwarzającą toksyny, która rozwija się w jelicie grubym, gdy antybiotyki zniszczą konkurentów czyli niszczą pożyteczne bakterie zamieszkujące normalnie jelito i hamujące wzrost szkodliwych organizmów.

Clostridium difficile
W ostatnich latach Clostridium difficile stała się jedną z najczęstszych na świecie przyczyn infekcji szpitalnych. Tylko w USA powoduje około 3 milionów przypadków biegunki i zapalenia jelit i od 5000 do 20 000 zgonów co roku, a liczby te rosną.

Eksperci przypisują ten wzrost zarówno stosowaniu i nadużywaniu antybiotyków, jak też brakowi higieny wśród personelu szpitali i domów opieki, opiekunów domowych i niczego nie podejrzewających bezobjawowych nosicieli Clostridium difficile.

Co więcej, badania wskazują, że Clostridium difficile (nazwana tak w latach 30. XX wieku z powodu trudności z izolacją i namnożeniem jej w laboratorium) stała się w ostatnich latach bardziej zjadliwa. Być może wynika to stąd, że silne antybiotyki zniszczyły mniej szkodliwe odmiany tego mikroorganizmu. „Superszczepy” produkują około 20 razy więcej uszkadzających jelito toksyn niż typowe szczepy tej bakterii.

Uważa się, że C. difficile jest odpowiedzialna za niemal wszystkie rodzaje infekcji jelitowych, od łagodnej biegunki do poważnych, a nawet śmiertelnych zapaleń jelit, jakie zdarzają się po antybiotykoterapii.

Jak dotąd, bakteria pozostaje wrażliwa na przynajmniej jeden z dwóch podawanych doustnie antybiotyków (a często na oba): metronidazol i wankomycynę. Nimi właśnie wyleczono Shulmana. Jednak uodpornienie się na te leki może być tylko kwestią czasu, a wtedy C. difficile stanie się jeszcze groźniejsza. Należy pamiętać, iż już po 10 dniach stosowania antybiotyków trzeba aż 8 miesięcy na naturalne przywrócenie prawidłowego środowiska w jelicie i zasiedlenie w nim przyjaznych bakterii.

C. difficile jest zaskakująco wszechobecna w nas i wokół nas. Tworzy odporne na ciepło przetrwalniki, które potrafią przeżyć miesiącami czy latami. Te przetrwalniki można znaleźć w osadach morskich, piasku, łajnie wielbłądów, koni i osłów, odchodach psów, kotów, ptaków, a także na ludzkich genitaliach, w przewodzie pokarmowym i kale. Bakteria rozprzestrzenia się drogą pokarmową, często z powodu zabrudzenia rąk w toalecie czy po dotknięciu brudnej klamki u drzwi.

Około 70 procent zdrowych dzieci rodzi się z C. difficile zamieszkującą ich jelita. Z nieznanych przyczyn nie powoduje to choroby - być może w jelicie niemowlęcia brakuje receptorów dla dwóch toksyn wytwarzanych przez bakterię. Jednak około drugiego roku życia, gdy jelito jest lepiej rozwinięte i zasiedlone przyjaznymi bakteriami, obecność C. difficile staje się rzadsza, spadając do ilości 2-3 procent dzieci, co odpowiada częstości jej występowania wśród zdrowych dorosłych.

Jeśli jednak zdrowy nosiciel jest leczony antybiotykami, które niszczą pożyteczne bakterie, C. difficile może się stać poważnym zagrożeniem. A jeśli personel medyczny nie myje dostatecznie często i starannie rąk, organizm C. difficile może się rozprzestrzeniać w placówkach opieki zdrowotnej. Nie znaczy to jednak, że każdy, kto się zarazi, zachoruje.
Około 20 procent pacjentów zaraża się C. difficile podczas pobytu w szpitalu, jednak tylko u co trzeciego wystąpi z tego powodu biegunka. Reszta pozostaje bezobjawowymi nosicielami.

Im dłuższy pobyt w szpitalu, tym większe ryzyko zarażenia
- po czterech i więcej tygodniach zaraża się połowa pacjentów. Bakterię i jej przetrwalniki znaleźć można w całym szpitalu - w toaletach, na telefonach, stetoskopach i rękach pracowników.

Powodowana przez te bakterie choroba może wystąpić podczas pobytu pacjenta w szpitalu albo w ciągu dni, tygodni czy nawet miesięcy po wypisaniu. Może również dotknąć osób przyjmujących antybiotyki poza szpitalem. Biegunka może być łagodna i bez leczenia skończyć się po tygodniu lub stać się poważnym zagrożeniem, jak w przypadku Shulmana.

Na ciężką, a nawet zagrażającą życiu infekcję szczególnie narażone są osoby starsze i chorujące z innych przyczyn. W ciężkich przypadkach może szybko wystąpić odwodnienie, co z kolei prowadzi do niewydolności nerek.

Toksyny wytwarzane przez C. difficile atakują nabłonek jelita i mogą powodować tworzenie się charakterystycznych błon rzekomych – utworzonych ze złuszczonych komórek, komórek zapalnych i ściętego osocza na powierzchni jelita grubego. W najcięższych przypadkach może dojść do perforacji ściany jelita, w wyniku czego dochodzi do często zagrażającej życiu sepsy.

Zakażenia C. difficile najszybciej można rozpoznać dzięki testowi immunoenzymatycznemu, który wykrywa toksyny bakteryjne w stolcu. Eksperci sugerują, że zakażenie C. difficile należy podejrzewać u każdej osoby z biegunką, która przyjmowała antybiotyki w ciągu poprzedzających dwóch miesięcy lub gdy biegunka wystąpi w 72 godziny (lub później) po hospitalizacji.

Najważniejszym sposobem zapobiegania zakażeniu C. difficile jest stosowanie antybiotyków, tylko gdy są naprawdę potrzebne. Przede wszystkim trzeba zidentyfikować powodującą chorobę bakterię czy grzyba, zamiast podawać antybiotyk „na wszelki wypadek”.

Kiedy antybiotyki są rzeczywiście potrzebne, lepiej zastosować leki o wąskim zakresie działania i działające szybko, niż podawać długotrwałe antybiotyki „na wszystko”. I oczywiście każdy, kto opiekuje się osobą mającą biegunkę, powinien starannie myć ręce.

Bieliznę i pościel takich pacjentów należy prać oddzielnie w gorącej wodzie z detergentem i wybielaczem. Pracownicy szpitala zajmujący się osobami zakażonymi C. difficile powinni nosić jednorazowe rękawiczki (nakładane po umyciu rąk) i fartuchy.

Łagodna biegunka często towarzyszy kuracji antybiotykowej. Jeśli chodzi tylko o 5-10 wypróżnień na dobę, z niewielkimi skurczami i bez gorączki, specjalne leczenie nie jest potrzebne. Wystarczy kwaśne mleko lub jogurt z aktywnymi kulturami bakterii (Lactobacillus casei) lub probiotyczne tabletki z bakteriami.

Nie należy przyjmować leków wywołujących zaparcie, ponieważ przedłuża to trwanie choroby. Nie są wskazane pokarmy bogate w błonnik ani mleko. Aby zapobiec odwodnieniu, trzeba pić dużo płynów.

W poważniejszych przypadkach niezbędne jest natychmiastowe działanie. Podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę przez 10 do 14 dni. Jednak te leki zabijają tylko postać wegetatywną organizmu C. difficile i nie działają na przetrwalniki, tłumiąc objawy nie leczą w 100% choroby. Odporność przetrwalników sprawia, że mniej więcej u co piątego chorego biegunka pojawia się ponownie.

Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" - Jane E. Brody
_________________
Martwisz się chorobą ? ale z Ciebie egoista, na tej samej ziemi umiera codziennie tysiące dzieci z głodu, to jest prawdziwa choroba.
 
 
 
japko 
Aktywny


Wiek: 24
Dołączyła: 30 Gru 2006
Posty: 52
Miasto: zielona góra
  Wysłany: 28-01-2010   

Jestem w SPSK1 w Szczecinie i własnie wykryli u mnie Clostridium difficile! odrazu przeniesiono mnie do izolatki co było dla mnie szokiem 8-O . mają mi podawać metronidazol na to, ale od kąd zachorowałam brałam go już milion razy i za każdym razem kuracja nim musiała się wydłużać bo nie chciał działać. Oczywiscie przez 5 lat mojego chorowania, nikt wczesniej nie zlecił padania kału w tym kierunku :mad: a leczyłam sie w CZD niby super szpitalu... licze na to że uda sie pokonać to świństwo i osiągne wkoncu upragniona remisję :roll:
 
 
 
maggie0278 
Forumoholik


Pomogła: 9 razy
Dołączyła: 17 Lut 2008
Posty: 2203
Miasto: obywatel świata
Wysłany: 28-01-2010   

japko napisał/a:
Oczywiscie przez 5 lat mojego chorowania, nikt wczesniej nie zlecił padania kału w tym kierunku :mad: a leczyłam sie w CZD niby super szpitalu...


a to się dziwię, bo u mojej córki 2 lata temu w tym super szpitalu, porobiono wszystko : kał w kierunku E coli patogennej, na toksynę Clostridium difficile, kał na posiew ( gdzie wyszły poj.Candida i E.coli średnio liczne )
i jeszcze przeciwciała p/ko Yerisinia enterocolitica.

Nie wiem, dlaczego Tobie nie zrobiono takowych badań, może nie było przesłanek ku temu, bo nie wiem czy są to badania rutynowe i należą się każdemu, czy to stan chorobowy dyktuje ich wykonanie.
_________________
Aktualnie : Pentasa 1x2gr, Imuran obniżono do 50mg z uwagi na podwyższony poziom thioguaniny, Biopron 9 2x1, Omega-3, Calperos+Vit.D3
Czopki Salofalk, wlewy z Pentasy, wlewy z Corhydronu, Budenofalk Foam, Cyklosporyna -leki, które w ogóle nie pomogły :(
Włączono Infliksymab, który nie zaindukował remisji :(
Humira od września 2012r do maja 2013. REMISJA!
dodatkowo Astma Oskrzelowa (Alvesco, Zafiron, Ventolin)
 
 
 
Mamcia 
Specjalista od Spraw medycznych
Założyciel J-elity

Pomogła: 90 razy
Dołączyła: 04 Mar 2004
Posty: 8522
Miasto: Warszawa
Wysłany: 28-01-2010   

Robiono, bo0 to standard. Możesz o tym nie wiedzieć.
_________________
Przyłacz się do Towarzystwa J-elita. Działamy dla waszego dobra, ale bez Waszej pomocy niewiele zrobimy.
 
 
maggie0278 
Forumoholik


Pomogła: 9 razy
Dołączyła: 17 Lut 2008
Posty: 2203
Miasto: obywatel świata
Wysłany: 29-01-2010   

Rzeczywiście nie wiedziałam, ze to standard, tak jak nie wiem dlaczego Ciebie japko taki standard nie objął...
_________________
Aktualnie : Pentasa 1x2gr, Imuran obniżono do 50mg z uwagi na podwyższony poziom thioguaniny, Biopron 9 2x1, Omega-3, Calperos+Vit.D3
Czopki Salofalk, wlewy z Pentasy, wlewy z Corhydronu, Budenofalk Foam, Cyklosporyna -leki, które w ogóle nie pomogły :(
Włączono Infliksymab, który nie zaindukował remisji :(
Humira od września 2012r do maja 2013. REMISJA!
dodatkowo Astma Oskrzelowa (Alvesco, Zafiron, Ventolin)
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group